Vraag het de coach – archief

<< terug naar het overzicht

Goede manieren – 3 juli 2006
Al meer dan tien jaar werk ik op een groot kantoor. Onze afdeling bestaat uit twaalf mensen waarvan tien vrouwen. Ik deed mijn werk altijd met plezier. Iets langer dan een jaar nu werkt bij ons een jongere vrouw die blijkbaar geen manieren heeft geleerd. Ze is alleen met zichzelf bezig. Ze praat te hard, valt mensen in de rede, schept op over haar resultaten en ze zorgt dat ze overal vooraan staat, letterlijk en figuurlijk. Het woord ‘sorry’ heeft ze nog nooit gebruikt. We hebben haar al eens aangesproken op haar ongemanierdheid en gezegd dat anderen zich daaraan storen. Maar zij, en trouwens ook een paar collega’s (de enige twee mannen), vinden dat onzin. Dit is werk, vinden zij, en op het werk gaat het alleen om resultaat. Ik vind dat te kort door de bocht. Ze is inderdaad wel goed in haar werk, maar ik stoor me zo erg aan haar lompe gedrag dat ik over een andere baan begin te denken. Dat is toch niet eerlijk?

Goede manieren zorgen ervoor dat ieder zich op zijn gemak voelt en dat we elkaar aardig blijven vinden. Dat houdt de sociale relaties soepel. Goede manieren houden ook de werkrelaties goed en de efficiency op peil. Maar op het werk hoeven we elkaar niet aardig te vinden. Als het werk maar gedaan wordt – en goed ook. We moeten kunnen samenwerken, maar we moeten ons ook kunnen laten gelden om onze doelen te bereiken. In een sociaal gesprek vallen we elkaar liever niet in de rede, maar zakelijk moet het soms juist wel, omdat anders onze ideeën niet gehoord worden. Voor opscheppen geldt hetzelfde. Op het werk moet een mens af en toe op zijn eigen toeter blazen want een ander doet het niet. En sorry zeggen: in de sociale kring verontschuldigen we ons zelfs voor dingen waar we geen schuld aan hebben, gewoon om de ander op zijn gemak te stellen. Op het werk betekent "sorry" iets anders, namelijk: "Ik ben verantwoordelijk en schuldig aan het probleem."

Uw collega is aan het carrièremaken. Ze stuwt zichzelf vooruit; ferm, doelgericht en een tikje agressief. Het is niet toevallig dat juist de mannen hun schouders ophalen over de "slechte manieren" van deze collega. Mannen vinden zulk gedrag op het werk vanzelfsprekend. Jongere vrouwen ook. U hecht meer belang aan "aardig zijn". Zelfs zo sterk, dat u nu overweegt uw baan op te geven. Als u dat niet eerlijk vindt, doe het uzelf dan niet aan.

Aardig zijn is aardig, maar zou u voor uw collega uw eigen baan kwijtspelen? Stel uzelf een paar vragen. Wat zijn de belangrijkste doelen die u met uw werk wilt bereiken? Welk gedrag draagt daar het best aan bij? Kunt u uw gedrag zodanig bijsturen dat het past bij uw doelen en bij de veranderende tijden? Zet u schrap en richt u op wat voor u belangrijk is. Ergens anders heengaan? Ja, mits u uw kennis en ervaring met meer plezier en/of tegen een beter salaris kunt inzetten. Wat u ook doet, zorg dat u er beter van wordt. En gooi gerust uw kamerdeur eens dicht als iemand weer te hard praat.

Veel plezier met werken, spelen, leren en leven!
Petra Megens


<< terug naar het overzicht